Dünyanın en eski protezi
İngiliz araştırmacılar, dünyanın bilinen en eski protezinin, bir Mısır mumyasının sağ ayağındaki yapay başparmak olduğuna inanıyor.

Manchester Üniversitesi Biyomedikal Ejiptoloji Merkezinden bilim insanları, şu anda Kahire Müzesinde sergilenen tahta ve deriden yapılmış yapay başparmağın, İsa’dan önce 1000 ila 600 yılına tarihlenebileceğini belirtti.

Araştırmacılar, bu bilinen en eski protezin, ayak başparmağını kaybeden bir kişiye yürümede nasıl yardımcı olduğunu görmek için bir takım testler yapacak.

İngiliz bilim insanları, dün yayınladıkları araştırmalarında, bu yapay başparmağın, protezlerin, bilinenden yüzyıllar öncesinde de kullanılmakta olduğunu gösterdiğini belirtti.

Şimdiye dek bilinen en eski protezin İsa’dan önce 300 yılına tarihlenen ve Londra’da 2. Dünya Savaşı sırasında bir hava bombardımanında tahrip olan Roma dönemine ait bir bronz takma bacak olduğu düşünülüyordu.

British Museum’da sergilenen bir başka yapay ayak başparmağını da çeşitli testlerden geçirecek araştırmacılar, bu yapay başparmaklarının kullanıma uygun olduğunun anlaşılması halinde, başparmağı olmayan insanların denemesi ve kullanması amacıyla çağdaş malzemelerle üretilmesinin ilginç olacağını ifade etti.

İngiliz bilim insanları, Kahire Müzesindeki yapay başparmağın protez gibi kullanıldığını, Londra’dakininse katlanmadığını ve daha çok estetik amaçlı olduğunu düşünüyor.

ORTEZ VE BİYOMEKANİK ÜNİTESİ

Ortez ve Biomekanik Ünitesi’ nde:
 
* Hastanın güvenliğini arttırmak,
* Zayıf yapıları pozisyonlamak, desteklemek, korumak ve gerektiğinde immobilize etmek,
* Ağrıyı azaltmak,
* Deformiteyi önlemek ve düzeltmek,
* Fonksiyona yardımcı olmak,
* Hastayı cerrahiye hazırlamak,
* Cerrahi sonrası yapılan düzeltmenin korunmasını sağlamak,
* Enerji tüketimini azaltmak gibi nedenlerle hastalarının tedavisinde orteze gereksinim duyan tüm tıp dallarından gelen hastalara ortezler yapılmaktadır.

Uygulamalar:
 
* Hastayı orteze hazırlamak amacı ile gerekli fizyoterapi yaklaşımları uygulanmaktadır,
* Hastaya özel ortezler yapılmaktadır,
* Ortez kullanım ve bakım bilgileri verilmektedir,
* Ortez ile birlikte ve ortez dışında yapması gereken egzersizler hastaya öğretilmektedir,
* Hastaya özel ev programı ve öneriler verilmektedir,
* Hastalar ortezin kullanım süresi ve aşamalı bırakma yöntemleri konusunda bilgilendirilmektedir,
* Hastalara, denge, propriosepşın ve yürüme eğitimi gibi tedaviyi tamamlayıcı uygulamalar yapılmaktadır,
* Hastalar belirli aralıklarla kontrole çağrılmakta ve ortezleri üzerinde gerekli modifikasyonlar yapılmaktadır.

Biyomekaniği araştırdığımızda  benzer bir terim olan, hatta kimi kaynaklarda biyomekaniğin eski adı olarak kullanılan “kinesioloji” ile karşılaşıyoruz. Bu kelime de Yunanca kinesis kökünden geliyor ve hareket anlamına geliyor. Kinesioloji genel olarak hayvan ve insanların hareketini inceleyen bilim dalı olarak tanımlanır. Bu alan aslında yüzyıllar boyunca süregelmiştir ve sinirlerin hareketi sağlamak adına kasların kemikler üzerine etki etmesini nasıl sağladığı hakkında çok fazla bilgiyi bizlere sunmaktadır. Günümüzde artık biyomekanik adıyla anılmaktadır. Biyomekanik fiziğin önemli dallarından biri olan mekanikteki prensiplerin biyolojiye uygulanmasıdır. Biyomekanik aslında insanoğlunun varoluşundan beri sahip olduğu hareket yeteneğinin fizik kurallarınca açıklanmasıdır.

Biyomekaniğin tarihi gelişimine baktığımızda oldukça geniş bir oluşum süreciyle karşılaşıyoruz. İlk evre( mekanik, matematik, anatomideki gelişmelerle birlikte batıdaki bilimsel aktivitelerin uyanışı olarak nitelendirildi. Bu ilk evreyi çok küçük gelişmeler takip etti. Rönesans daha başka bilimsel gelişmelere kapısını açarak bilimsel görünümü değiştirdi. İnsan ve hayvan vücuduna ilgi uyandı ve ilk bağlamsal çalışmalar açıklandı.

Daha başka Biyomekanik ilerleme için en kararlı adım bilimsel devrim sırasında meydana geldi. Bu periyot bilimsel araştırmaya yeni bir anlayış ve eski kavramları sorgulamak olarak nitelendirildi. Bu  Newton’un yasaları ve de son derece mekaniksel bir dünya görüşü ile sonuçlandı. Bazı kaynaklar bu periyodu daha sonraki birçok çalışmanın başlangıcı olan Borelli’nin  “De Motu Animalium” çalışması ile biyomekaniğin doğuşu olarak tanımlar.

Bilimsel devrim boyunca gelişen mekanik anlayışı kutsal mekanik için idealdi. Ancak bu normal problemlere uygulandığında çoğu çözümsüz kaldı. Kuvvet kavramı açıkça anlaşılamadı ve enerjinin ya da momentumun korunumu korunumu sorusu fikir birliğine varılamayarak yoğun bir şekilde tartışıldı. D’Alembert, Lagrange, Leibnitz, Euler gibi matematikçiler ve diğerleri bu sorular üzerinde yoğun bir şekilde çalıştılar ve bizim bugün kullandığımız mekaniğin iskeletini oluşturdular. Kavramsal olarak bu, mekaniksel düşünüşün çarpıcı bir biçimde değişimiydi.

19.yüzyıl bir başka deyişle “gelişen yüzyıl” insan ve hayvan hareketlerini deneysel bir şekilde analiz eden çok çeşitli sofistike tekniklerinin gelişmesi sonucunu doğurdu. Biyomekanik araştırmada başvurabilen sayısal matematiksel metotların bolluğu, bilgisayarın gelişmesi ile 20. yüzyıl sofistike deneysel metotların patlamasını sağladı.Dahası, biyomekanik kemik, kıkırdak, tendon, bağ ve özellikle kasın artan karmaşık anlayışı tarafından nitelendirildi. Biyomekanik, üniversite sınıfları, bölümleri ve mezun öğrencileri ile birlikte bir disiplin içinde gelişti. Bugün, üniversitelerde ve çeşitli sanayilerde çalışan yüzlerce biyomekanik araştırmacılar vardır. Biyomekanik araştırmanın sonuçları, insan vücudu hakkında geniş anlayışa katkıda bulunduğu kadar tıp, ergonomi, spor ve donatım hakkında da birçok pratik başvurularda da katkıda bulundu.